เมื่อไหร่จะได้พบ....

หลังจากที่หายไปนาน
กับการไขว่คว้าและตามหาความรัก
เอนทรี่นี้อาจจะยาวสักหน่อย แต่ก็นะ เอาเถอะ รบกวนช่วยอ่านด้วยนะครับ ท่านผู้อ่านที่น่ารักทุกคน
แล้วตอบคำถามให้กระผมที

เริ่มเลยละกันนะ

คือ หลังจากการสอบผ่านไปแล้วอ่ะนะ
ก็แบบว่า มีรุ่นน้องคนนึง กำลังจะเข้ามหาลัย อยู่ตอนนี้
ตอนแรกเขาก็โทรมาปรึกษา อะไรนิดๆหน่อยๆ ว่าจะ เข้าไหนดี อยากเรียนอะไรดี อะไรเงี้ย
เราก็แนะนำไปตามระเบียบ
แล้วก็มาเริ่มคุยกันจริงจังเนี่ย หลังจากวันที่เค้าสอบเอเน็ต (ซึ่งตอนนั้นเรายังสอบไม่เสร็จ) อืม
ต่อจากนั้น ก็คุยกันเรื่อยๆ สองสามวันครั้งนึง อะไรอย่างนี้
(คือก่อนหน้านี้คุยเอ็มเอสเอ็น กันมาแล้วกว่า สองเดือน)
แต่ไม่เคยโทรคุยกันเลย
พอเราปิดเทอม เรากลับมาอยู่บ้าน ก็เลยได้คุยกับเขา บ่อยขึ้นๆ
จนอยู่มาวันนึง เขา พูดกับเราว่า
"พี่ คือผม.... รู้สึกว่าคุยกับพี่แล้ว คลายเครียด สนุกดี คุยแล้วสบายใจดีนะ"
ประมานนั้น
เราก็แอบหวังในใจ ให้มันเป้นอย่างนี้เรื่อยไป
แล้วน้องเขาก็บอกว่า "เรามาลองคบกันไหมครับ"
(ใจเต้นตึกตักๆๆ)
เราก็ตอบไปว่า ก็ได้นะ ช่วงนี้พี่ก็เหงาๆเหมือนกัน(เว่อร์ไปมั้ย)

เสร็จแล้ว วันนั้น เป้นวันที่ 16 มีค.
อืม แล้วเราก็คุยกับเขา เรื่อยมา สารทุกข์สุขดิบบ้าง ศึกษากันและกัน
จนวันนึง เราชวนกันไปดู ปิดเทอมใหญ่หัวใจว้าวุ่น
ซึ่งเค้าดูแล้ว แต่เรายังไม่ได้ดู
เขาก็ยอมไปดู
ต่อจากนั้น
เหตุการณ์ก็สงบ
จนอยู่มาวันนึง วันศูกร์ ที่ 11 เมษายน ที่พึ่งผ่านมา
จู่ๆ เค้าพูดกับเราว่า "พี่ ผมว่าแบบเนี้ย มันไม่ค่อยชินอ่ะ คือผมคงยังไม่รู้สึกอยากมีแฟนล่ะมั้ง"
ตอนที่ได้ยิน ใจมันเริ่มเต้นรัว เหมือนจะแตก
แล้วเขาก็บอกอีกว่า "เนี่ย เรากลับไปเป็นพี่น้องกันได้มั้ยอ่ะ"

อะไรประมาณนั้นครับ ท่านผู้อ่าน
ด้วยความที่เราไม่อยากจะบังคับจิตใจใคร จึงตอบไปทั้งน้ำตา ว่า
"ก็ได้ครับ แล้วแต่เธอล่ะกัน ถ้าไม่อยากก็ไม่เป็นไร"
เขาก็ว่า "ขอบคุณนะ"
(อารมณ์โดนบอกเลิกนี่หว่า ตรู)
จากนั้น เรากับเค้าก็ไม่ได้คุยกันเลย จนมาเมื่อ สามวันก่อน เค้าโทรมา
จู่ๆ ก็โทรมา บอกว่า "เห็นหายไปเลย ไม่ได้คุยกันตั้งนานเป้นไงบ้าง" คุยกันประมาณ 5 นาที แล้วก็วางไป
พอวันรุ่งขึ้น เราก็โทรไปหาเค้า ก็ถามเรื่องเอนทือะไรอย่างนั้น แล้วก็ไม่ได้คุยอะไรต่อ

ระหว่างนั้นเนี่ยนะ
เราก็ได้ไปกินเหล้ากับเพื่อนเก่า สมัย มปลาย
เราก็บ่นๆกับมัน ว่า "มึงหาแฟนให้กรูหน่อยดิ พึ่งโดนบอกเลิกมาว่ะ"
และไม่รู้ด้วยความที่มันเมาหรืออะไร
มันก็แกล้งพูดเล่นวา "กรูก็ว่างนะจ้ะ"
เวนกำ เพื่อนกันอ่านะ
แต่ก็ไม่ได้มีอะไรต่อจากนั้น

ถึงอย่างนั้น มันก็โทรไปหาเพื่อนมัน
เป้นเด็กนครฯ แต่หน้าขาว ผิวสวย น่ารักมากๆ ซึ่งจะซิ่วไปม กรุงเทพกับมัน
มันก็คุยๆ แล้วก็โยนเบอร์มาให้ พร้อมกะให้เบอร์เราก็เพื่อนมันคนนั้น
ต่อจากนั้น วันรุ่งขึ้น เราก็โทรคุยกับเพื่อนคนนั้น
อะไรประมาณนี้ ก็คุยกันได้ประมาณ 5 วัน
เค้าก็พูดขึ้นมาว่า "เธอ มิว(เค้าชื่อมิว) มีอะไรจะบอกเธออ่ะ"
เราก็ถามว่า มีอะไรเหรอ
"คือ มิวมีแฟนแล้ว"
เพล้ง!!!! เสียอะไรแตกไม่รู้ตอนนั้น แต่ไม่ใช่แก้ว
เราก็หัวเราะ แล้วก็บอกว่า "ก็ดีแล้วนี่นา จะได้ไม่เหงางัย"
แต่ในใจเนี่ย ร่วงกราว(ไหนไอ้คุณเพื่อนตัวดี บอกว่ามันยังไม่มีฟระ)
อะไรเทือกนั้น

แต่แล้ว คุณมิวก็พูดอีกว่า "แต่มิว ไม่ได้คิดว่าเค้าเป้นแฟนมิวอ่ะนะ แต่ก็คุยกันมาได้ ปีกว่าๆแล้วล่ะ"
ท่านผู้อ่านคร้าฟ ตั้งเป้นปี ไม่เรียกว่าแฟนอีกนั่น
แล้วเราก็ ทำตัวเป็นคนดี "มิวก็บอกเค้าไปเลยสิ ว่ามิวชอบเค้า เป้นแฟนกันเถอะนะ อะไรงี้"
มิวก็ตอบว่า "ไม่รู้ดิ มิวไม่ได้อยากมีแฟนอ่ะ"
(เวรกำ แล้วจะให้ตูทำไง)
แล้วด้วยความ Speechless ทั้งคู่
มิวก็เลยบอกมาว่า "แต่ ไม่เป้นไรหรอก มิวยังคุยเป็นเพื่อน เธอได้นะ แต่ต้องตอนกลางวันอ่ะนะ เพราะกลางคืนมีคนจองแล้ว"
(ซะงั้น จะให้กรูเป้นเพื่อนคุย หรือเป้น กขค ดีล่ะ)
พอมาวันนี้ ก็เลยไม่โทรไปหามิว หรือ รุ่นน้องคนนั้น

เพราะว่า ไปทางไหน ก็มีแต่หลุม เดินไปไม่ได้ทั้งสองทาง
เฮ้อ~

คุณผู้อ่านครับ ให้ผมทำยังไงดีอ่ะครับ
จะ โทรไปหาคนที่ชื่อมิว หรือจะโทรหารุ่นน้องคนนั้น หรือไม่โทรเลย ปล่อยให้มันผ่านไป
(แนะนำให้เปิด เพลง If I let you passed by ถ้าปล่อยให้เธอเดินผ่าน ของ พี่บุรินทร์ กรู้ฟ ไรเดอร์)

หรือผมควรจะพอกับการตามหาซะทีครับ
แล้วปลง + ปล่อยวางซะ

เพื่อนๆมีแต่คนบอกว่า
"ความรักอ่ะนะ ไม่ต้องไปตามหามันหรอก ยิ่งหายิ่งไม่เจอ ปล่อยให้เวลามันจัดการเถอะ" ทั้งนั้นเลย

แล้วผมควรจะทำไงอ่ะ T_T

ปล. ผลพวงจากเอนทรี่ที่แล้ว ไม่น่าเชื่อ ไอ้วิชาที่ยากๆนั้นน่ะ
A 4ตัวคร้าฟ
A Writing, Reading, ENG Upper Intermediate ,Basketball
B+ มน. มนุษย์กับการใช้เหตุผลและจริยธรรม
B ภาษาไทย, วิทยาศาสตร์กับชีวิต

เทอมนี้เกรดพุ่งพรวด 3.78